Toen Paulus zijn brieven schreef besefte hij niet dat deze later canonieke bijbelteksten zouden worden. Paulus zag zichzelf als apostel door God aangesteld om het evangelie onder de heidenen te verkondigen. Hij zag zichzelf niet als bijbelschrijver. Zijn levenswerk waren de door hem gestichte christelijke gemeenten, niet zijn brieven. De brieven die Paulus schreef zijn bedoeld als vervanging voor zijn persoonlijke aanwezigheid. Paulus schrijft altijd aan een specifieke christelijke gemeente. Het gaat in zijn brieven over actuele zaken: gezagsconflicten, interne tegenstellingen, bedreigingen, en verkeerde ideeën die volgens Paulus leven onder de gemeenteleden die hij aanschrijft.