De oudste christelijke geschriften die we kennen zijn de brieven van Paulus. Deze brieven dateren uit de periode van 50-60 n.Chr. Paulus was geen leerling van Jezus geweest. Hij heeft Jezus nooit ontmoet. Paulus werd, naar eigen zeggen, pas een volgeling van Jezus na een radicale ommekeer (zie Galaten 1:11-23). Paulus is ervan overtuigd dat God zelf hem heeft aangesteld als ‘apostel voor de heidenen’. Anders gezegd: Paulus beschouwde zichzelf als verkondiger van het evangelie van Jezus speciaal voor de niet-joden. De vroegste volgelingen van Jezus waren joden; zij geloofden in Jezus, maar hielden zich, als joden, vanzelfsprekend aan de leefregels ontleend aan de wet van Mozes. Volgens Paulus was de joodse leefwijze echter geen voorwaarde om christen te kunnen zijn: niet-joden die in Jezus gingen geloven hoefden zich niet aan te passen aan de joodse leefwijze. Deze opvatting leidde tot een conflict binnen de vroegchristelijke beweging.