Papyrus (waar ons woord papier van is afgeleid) werd gemaakt van papyrusriet, dat met name groeide in de Egyptische Nijldelta. Het papyrusriet werd in dunne repen gesneden die men in twee lagen kruiselings op elkaar legde. Dit werd vochtig gemaakt en geperst. Op die manier ontstond er een vel waarop kon worden geschreven. De beschreven papyri (meervoud van papyrus) in Israël zijn grotendeels verloren gegaan. Maar in Egypte zijn dankzij gunstige klimaatomstandigheden duizenden papyri uit de oudheid teruggevonden. Onder die Egyptische papyri vinden we ook teksten van de Septuaginta. Deze papyri dateren uit de eeuwen rond het begin van onze jaartelling. Daarnaast zijn er papyri gevonden met teksten uit het Nieuwe Testament. Deze papyri dateren vanaf de tweede eeuw n.Chr.