Met behulp van de termen colon, dichtregel, strofe en stanza kan de bijbelse poëzie nader worden geanalyseerd.

• Een colon is de benaming voor een versdeel. Een colon bestaat uit een korte zin van twee tot vijf woorden (in het Hebreeuws!). Een colon is meestal óf een korte, zelfstandige zin, óf een afgebakend, zelfstandig zinsdeel.
• Een dichtregel bestaat uit meerdere cola (meervoud van colon). Het overgrote deel van de Hebreeuwse dichtregels bestaat uit twee cola. Een minderheid van de dichtregels bestaat uit drie cola. De twee (of soms drie) cola van een dichtregel staan met elkaar in verband door parallellisme en geven daarmee de dichtregel zijn samenhang.
• Een strofe bestaat uit twee, drie of vier dichtregels – die onderling ook weer samenhangen door parallellisme, en daarmee de strofe zijn samenhang geven.
• Een stanza bestaat uit twee, drie of vier strofen – die onderling ook weer samenhangen door parallellisme, en daarmee de stanza zijn verband geven.

In Nederlandse vertalingen wordt Hebreeuwse poëzie doorgaans zo weergegeven dat per regel één Hebreeuwse colon», oftewel één versdeel staat.

Bronvermelding
Jan P. Fokkelman, Dichtkunst in de Bijbel: een handleiding bij literair lezen (Zoetermeer 2000)

In een Nederlandse vertaling zoals De Nieuwe Bijbelvertaling (NBV) vindt men in de poëtische teksten van het Oude Testament per regel meestal één colon. Een voorbeeld:

Geef, o God, uw wetten aan de koning,
Uw gerechtigheid aan de koningszoon.
Moge hij uw volk rechtvaardig besturen,
Uw arme volk naar recht en wet.

Dit is Psalm 72:1b-2 in de NBV. Het is weergegeven in de vertaling als vier regels. Maar het zijn in het Hebreeuws slechts twee dichtregels die elk uit twee cola bestaan:

Geef, o God, uw wetten aan de koning / Uw gerechtigheid aan de koningszoon.

Moge hij uw volk rechtvaardig besturen / Uw arme volk naar recht en wet.

Op deze manier blijkt duidelijk hoe de dichtregels in het Hebreeuws zijn opgebouwd.

Bronvermelding
Jan P. Fokkelman, Dichtkunst in de Bijbel: een handleiding bij literair lezen (Zoetermeer 2000)