Gemeten naar de maatstaven van hun eigen tijd kunnen de nieuwtestamentische geschriften niet als ‘hoge literatuur’ worden beschouwd. Het proza van de boeken van het Nieuwe Testament is over het algemeen als eenvoudig aan te merken. Maar gekeken door de ogen van tijdgenoten – de leraren in de retorica in de Grieks-Romeinse periode – voldoen de nieuwtestamentische geschriften zelfs niet aan de criteria van de ‘eenvoudige stijl’. Dat komt omdat het taalgebruik onzuiver is. Het Grieks van het Nieuwe Testament zit vol met semitismen (Hebreeuwse of Aramese woorden en constructies) en is daarnaast vaak wat onverzorgd en ongepolijst.