De onderlinge relatie tussen de evangeliën volgens Matteüs, Marcus en Lucas laat zich het beste als volgt verklaren. (1) Het evangelie volgens Marcus is het oudste evangelie, en (2) de auteurs van de evangeliën volgens Matteüs en Lucas kenden het evangelie volgens Marcus en hebben het gebruikt voor hun eigen werk. Ze gingen vrij om met het materiaal dat ze ontleenden aan het evangelie volgens Marcus en legden op die manier telkens hun eigen accenten. Deze voorstelling van zaken wordt de hypothese van de prioriteit van Marcus genoemd. Van de 665 verzen van het Marcusevangelie keren er ruim 600 terug in Matteüs (soms in verkorte vorm); in Lucas zijn circa 350 verzen uit Marcus opgenomen.

Maar met de prioriteit van Marcus is nog niet alles verklaard. Er bestaan namelijk ook allerlei overeenkomsten tussen Matteüs en Lucas buiten Marcus om. Het gaat daarbij vooral om uitspraken van Jezus, die in Marcus helemaal niet voorkomen. Hoe kan het dat Matteüs en Lucas deze overeenkomst vertonen bij materiaal dat niet uit Marcus afkomstig is? Zie: De veronderstelde bron Q.