Van de 27 boeken van het Nieuwe Testament staan er 21 bekend als brieven. Brieven hebben doorgaans een aantal vaste kenmerken: ze hebben een afzender, een geadresseerde, een aanleiding, en een herkenbaar begin en einde. De meeste ‘brieven’ in het Nieuwe Testament voldoen min of meer aan deze kenmerken. Maar een aantal niet. Die zijn beter aan te merken als traktaat (theologisch opstel). Dit geldt met name voor de brief aan de Hebreeën, de brief van Jakobus en 1 Johannes. Maar ook over de brieven die duidelijke briefkenmerken vertonen bestaat onenigheid. De discussie betreft de vraag naar de echtheid, de authentici

• Authentieke brieven van Paulus»
• Omstreden brieven van Paulus»
• Overige brieven»

De brieven van Paulus zijn aan te merken als gelegenheidsgeschriften. Ze zijn bestemd voor een specifieke groep geadresseerden, veelal een christelijke gemeente in een bepaalde stad, en hebben een duidelijke aanleiding. Van een aantal nieuwtestamentische brieven wordt algemeen aanvaard dat ze door Paulus geschreven zijn. Anders gezegd: de authenticiteit van deze brieven is niet omstreden. Dit betreft zeven brieven: de brief aan de Romeinen, 1 en 2 Korintiërs, Galaten, Filippenzen, 1 Tessalonicenzen en Filemon. Deze brieven zijn waarschijnlijk geschreven in de periode van circa 50-56 n.Chr. Zie voor meer informatie: Paulus.

Naast de zeven authentieke brieven van Paulus zijn er zes brieven van Paulus waarvan de authenticiteit omstreden is. Dit zijn 2 Tessalonicenzen, Kolossenzen, Efeziërs, 1 en 2 Timoteüs en Titus. Deze brieven zijn volgens veel bijbelwetenschappers waarschijnlijk niet door Paulus geschreven. Maar ze zijn op naam van Paulus gezet door auteurs die één of twee generaties later leefden. Op dat moment hadden de brieven van Paulus een grote autoriteit. Latere auteurs gebruikten Paulus’ naam om hun eigen brieven een zelfde autoriteit te verlenen.

Van de overige brieven in het Nieuwe Testament ontbreekt bij één de naam van de afzender: Hebreeën. De andere staan op naam van vier grootheden uit de eerste generatie christenen: Jezus’ broers Jakobus en Judas, en Jezus’ discipelen Petrus en Johannes. Van al deze brieven is de authenticiteit van de auteurs omstreden. Veel bijbelwetenschappers menen dat deze brieven dateren uit het laatste deel van de eerste eeuw of het begin van de tweede eeuw n.Chr. Zij werden op naam gezet van personen uit het vroege christendom die een grote reputatie en autoriteit hadden.