De Septuaginta is de naam van het Griekse Oude Testament. Letterlijk betekent de naam zeventig». Het is de oudste vertaling van het Oude Testament. De Septuaginta is het werk van veel verschillende vertalers. De verschillende boeken van het Oude Testament werden niet op hetzelfde moment vertaald, maar over een periode van meerdere eeuwen. Sommige van de vertalers waren werkzaam in Palestina (waarschijnlijk in Jeruzalem), anderen werkten in Egypte. De eerste boeken die in het Grieks vertaald werden, waren de vijf boeken van de Tora. De Griekse vertaling van deze boeken werd gemaakt in de derde eeuw v.Chr. De andere boeken werden op een later moment vertaald, de meeste in de loop van de tweede en eerste eeuw v.Chr. De vertalingen zijn in uiteenlopende stijl gemaakt. Soms vertaalde men vrij letterlijk (zoals bij de vertaling van Rechters, 1 en 2 Samuel en 1 en 2 Koningen). Maar in andere gevallen (zoals bij de vertaling van Spreuken) vertaalde men zeer vrij. Daarom vormt de Septuaginta niet een uniform geheel.

De Septuaginta dankt zijn naam aan een legende. Volgens de legende zou de Egyptische koning Ptolemeüs II (derde eeuw v.Chr.) aan 72 joodse geleerden opdracht hebben gegeven om een Griekse vertaling te maken van de vijf boeken van de Tora. Deze 72 geleerden zouden in 72 dagen tijd onafhankelijk van elkaar allen precies dezelfde vertaling van de Tora hebben gemaakt. Dit was dus de wonderbaarlijke – en door God geïnspireerde – oorsprong van de Griekse Pentateuch. Later werd de legende op twee manieren aangepast: het ging nu om 70 mannen (vandaar de naam: Septuaginta) en hun vertaalwerk betrof niet langer alleen de Pentateuch, maar het hele Oude Testament. In de vroegchristelijke kerk verstond men onder de Septuaginta het hele Griekse Oude Testament.

De oudste versie van deze ontstaanslegende van de Septuaginta vindt men in de zogenaamde ‘Brief van Aristeas’, een geschrift uit de tweede eeuw v.Chr.