De Samaritaanse Pentateuch is een Hebreeuwse versie van de boeken van de Tora, die in de Samaritaanse gemeenschap te Sichem (een plaats in Palestina) werd gebruikt. Deze tekst wordt tegenwoordig in de eerste eeuw v.Chr. gedateerd. Tussen de Masoretische tekst van de Pentateuch en de Samaritaanse versie bestaan een aantal verschillen. In de meeste gevallen bevat de Samaritaanse Pentateuch een secundaire lezing. Dat betekent: de Masoretische tekst biedt in zo’n geval de oudste en meest oorspronkelijke tekst en de Samaritaanse Pentateuch heeft een latere, afwijkende lezing. Een belangrijke verklaring voor veel afwijkingen in de tekst kan gevonden worden in de tendens tot harmoniseren in de Samaritaanse Pentateuch. Dat wil zeggen: teksten binnen de Pentateuch worden op elkaar afgestemd. Zo werden Exodus 20:8 en Deuteronomium 5:12, twee verschillende teksten over de sabbatsviering, qua formulering op elkaar afgestemd (harmonisatie).