Het boek Obadja is het vierde boek van de verzameling van de zogeheten Twaalf Profeten. Deze verzameling van profetenboeken is vermoedelijk in de vierde of derde eeuw v.Chr. totstandgekomen. Het boek is genoemd naar de profeet die vermeld wordt in het opschrift 1:1. Over Obadja is verder niets bekend.

Verdere info over Obadja:

• Thema en kenmerken»
• Wanneer is dit boek geschreven?»

Dit kleinste boekje van de Hebreeuwse bijbel bevat een aantal profetieën over Edom en Israël. De onheilsprofetie over Edom vertoont sterke overeenkomsten met Jeremia 49. De stijl van Obadja varieert: van poëzie tot, in de laatste verzen, puur proza. Het centrale thema is het oordeel over het volk van Edom. Dit volk wordt met nadruk ook Esau genoemd, en zo voorgesteld als broedervolk van het volk van Jakob. Omdat Edom werkeloos toekeek toen Juda werd veroverd en verwoest, zal het door God zwaar gestraft worden. De profetie is vermoedelijk bedoeld geweest als troost en bemoediging voor de Judese hoorders.

De tekst bevat geen concrete aanknopingspunten voor een datering van het optreden van Obadja. Algemeen wordt aangenomen dat vers 11-14 zinspeelt op de verovering en verwoesting van Jeruzalem door de Babyloniërs onder Nebukadnessar in 586 v.Chr. Het boekje is waarschijnlijk geschreven in de periode na de Babylonische ballingschap.