Het boek Nahum is het zevende boek van de verzameling van de zogeheten Twaalf Profeten. Deze verzameling van profetenboeken is vermoedelijk in de vierde of derde eeuw v.Chr. totstandgekomen. Het boek is genoemd naar Nahum uit Elkos, een verder niet bekende profeet uit de zevende eeuw v.Chr. Het bevat een profetie over de ondergang van Nineve, de hoofdstad van het machtige Assyrische rijk. Vanaf 616 v.Chr. heeft Nineve aanvallen van de Meden en de Babyloniërs te verduren. De stad valt uiteindelijk in 612 v.Chr.

Verdere info over Nahum:

• Thema en kenmerken»
• Opbouw van het boek»
• Wanneer is dit boek geschreven?»

Het boek Nahum bevat diverse soorten profetische teksten, zoals een profetie tegen vreemde volken, een heilsprofetie en een wee-roep. In hoofdstuk 1 staat een hymnische passage. De tekst is geschreven in een nu en dan bijzonder levendige poëtische stijl.

Het hoofdthema is de macht van God, die door toedoen van de vijanden van Nineve de ondergang van de slechte maar uiteindelijk onmachtige stad zal bewerkstelligen. De profeet wil met zijn woorden de Judeeërs moed inspreken tijdens de zware onderdrukking en uitbuiting door de Assyriërs.

Het boek Nahum begint met een gedeelte waarin de macht van God het hoofdthema is (1:2-2:3). Het tweede gedeelte gaat over de ondergang van de stad Nineve (2:4-3:19).

Over de datering van het boek in zijn huidige vorm lopen de meningen sterk uiteen: sommigen plaatsen het in de tweede helft van de zevende eeuw, anderen veel later, in de vijfde of vierde eeuw.