De brief is gericht aan de gemeente in Kolosse, een stad in het westen van Klein-Azië. Uit de brief valt op te maken dat het aangeschreven publiek voornamelijk uit niet-Joden bestaat. De lezers worden geprezen en gedankt vanwege hun vaste geloof. Toch dreigt de gemeente in de ban van een dwaalleer te komen, en daarom roept de schrijver de lezers op zich niet te laten misleiden door ideeën van mensen die hen van hun geloof willen afbrengen. Daarbij wordt grote nadruk gelegd op de boodschap dat Gods genade, die via Jezus Christus is ontvangen, alles te boven gaat.

Kolossenzen is geschreven in een neutrale briefstijl, zonder spreektalige elementen, en zonder buitengewoon ingewikkelde passages; het eerste hoofdstuk bevat een poëtisch gedeelte.

Verdere info over de brief aan de Kolossenzen:

• Een brief van Paulus?»
• Opbouw en inhoud van de brief»

De brief staat op naam van de apostel Paulus, maar vertoont enkele bijzonderheden vergeleken met andere brieven van hem. De woordkeuze is duidelijk anders, en er zijn ook enkele inhoudelijke verschillen. Het meest opvallende verschil is de veel minder prominente rol van de eindtijdverwachting. In andere brieven benadrukt Paulus de spoedige komst van Jezus en stelt hij de opstanding van de gelovigen voor als een gebeurtenis die zich in de toekomst zal voltrekken. In Kolossenzen is de aandacht veel meer op het heden gericht: de gelovigen zijn nu reeds met Christus opgewekt tot nieuw leven (hoofdstuk 2). Verder krijgt de leer over Christus in deze brief kosmologische trekken: het lichaam van Christus bestaat volgens het boek niet alleen uit de kerk en de gelovigen, maar uit de hele kosmos. Christus heeft alle kosmische machten en krachten overwonnen. Volgens veel uitleggers wijst dit erop dat Kolossenzen geen authentieke brief van Paulus is, maar dat een andere schrijver, misschien een leerling van Paulus, zijn eigen brief aan Paulus toegeschreven heeft om deze meer gezag te verlenen. Zij dateren de brief rond 80 n.Chr. en vermoeden dat hij in Klein-Azië geschreven is. Anderen menen dat het om een ontwikkeling in Paulus’ eigen gedachtegoed gaat. Omdat vermeld staat dat Paulus gevangen zit, vermoeden zij dat de brief in Rome geschreven is, aan het eind van de jaren vijftig van de eerste eeuw.

De hoofdstukken 1 en 2 omvatten een leerstellig gedeelte en een polemiek tegen een dwaalleer die in de gemeente rondwaart. Deze leer stond het vereren van de elementen van de wereld voor, van engelen en demonen, en ook het in acht nemen van allerlei voorschriften zoals voedselwetten. De gemeente wordt opgeroepen zich alleen vast te houden aan Christus zelf, die heer is over alles wat bestaat. Vanaf 3:5 volgt een praktisch-ethisch gedeelte en wordt de gemeente voorgehouden wat het betekent om met Christus gestorven en opgewekt te zijn. Diverse groepen binnen de gemeente (mannen, vrouwen, kinderen, slaven, heren) krijgen aanwijzingen hoe zij zich dienen te gedragen. De brief eindigt met de mededeling dat Tychikus en Onesimus de gemeente zullen informeren over Paulus’ toestand, en met een lijst met groeten.