Deze brief van de apostel Paulus is geadresseerd aan de gemeente in Filippi. De stad Filippi lag in de Romeinse provincie Macedonië, in het noorden van Griekenland. Uit de tekst blijkt dat Paulus de brief vanuit de gevangenis schreef. Over de plaats van zijn gevangenschap lopen de meningen uiteen: sommigen denken aan Efeze, anderen aan Rome. Het is niet duidelijk wanneer de brief geschreven is. Uit de brief blijkt ook niet waarom Paulus gevangen zat. Sommige uitleggers noemen als mogelijkheid dat de Romeinse overheid in een rechtszaak wilde uitzoeken of het christendom van Paulus net als het jodendom als godsdienst kon worden toegestaan.

Filippenzen kan getypeerd worden als een retorische brief, waarin lange zinnen voorkomen en theologisch taalgebruik niet geschuwd wordt.

Verdere info over de brief aan de Filippenzen:

• Doel van de brief»
• Opbouw en inhoud van de brief»

Het doel van de brief is tweeledig. Aangezien Paulus door zijn gevangenschap de gemeente niet kan bezoeken, gebruikt hij deze brief om het contact te onderhouden. Daarnaast is de brief bedoeld om de Filippenzen te bedanken voor de financiële steun die hij van hen heeft mogen ontvangen.

Na een korte dankbetuiging (1:3-11) brengt Paulus de gemeente op de hoogte van zijn situatie (1:12-26). Hij roemt de Filippenzen voor de wijze waarop ze hun geloof belijden en spoort hen aan te volharden, ook al kan hij hen niet persoonlijk bezoeken. Hij roept hen op eensgezind te blijven en zich niet door tegenstanders van de wijs te laten brengen (1:27-2:18), en brengt hen op de hoogte van zijn plannen om Timoteüs en Epafroditus naar Filippi te sturen (2:19-30).

De toon van de eerste twee hoofdstukken is vriendelijk, maar in het gedeelte 3:1-4:3 haalt Paulus opeens fel uit naar de ‘vijanden van het kruis van Christus’ (3:18). Sommigen betogen dat de brief is samengesteld uit twee afzonderlijke brieven, en dat tussen 1-2 enerzijds en 3-4 anderzijds een tijdspanne zit waarin de situatie in Filippi drastisch gewijzigd was doordat anderen de leer van Paulus wilden ontkrachten. Anderen leggen de brief uit als een eenheid en beschouwen de hoofdstukken 3-4 als een ernstige waarschuwing waarmee Paulus de situatie voor wil zijn, als een voortzetting van de oproep om te volharden in het geloof.