De brief aan Filemon is gericht aan Filemon en aan de gemeente die bij hem thuis bijeenkomt. Paulus zit op het moment waarop hij de brief schrijft gevangen. Waarschijnlijk heeft hij de brief in Efeze geschreven, rond het jaar 55. De stijl verschilt niet veel van andere brieven van Paulus; de brief begint met een hartelijke begroeting en heeft een persoonlijke toon. In deze zeer korte brief vraagt Paulus aan Filemon of deze zijn weggelopen slaaf Onesimus weer terug wil nemen.

Verdere info over de brief aan Filemon:

• Inhoud en achtergrond»

Onesimus, een slaaf van Filemon, is naar Paulus gevlucht en heeft zich inmiddels bij de christelijke gemeente aangesloten. Paulus doet een beroep op Filemons liefde en de trouw in het geloof, en doet zijn verzoek op grond van zijn verbondenheid met Christus, en zijn band met Onesimus. Over de reden van Onesimus’ vlucht naar Paulus bestaan verschillende opvattingen. Mogelijk wilde Onesimus gebruik maken van een regel uit het Romeinse recht: een slaaf die een vergrijp had gepleegd kon een derde partij om bijstand vragen. Deze persoon kon dan als advocaat van de slaaf optreden. De regel was er om te voorkomen dat meesters hun slaven om het minste of geringste konden afranselen. Het was niet de bedoeling van de slaaf om voorgoed aan zijn meester te ontsnappen, maar om later, wanneer de zaak in goede harmonie geregeld was, weer terug te keren.

Uit vers 18 en 19 zou opgemaakt kunnen worden dat Onesimus geld gestolen had van Filemon; het is echter ook mogelijk dat Paulus de financiële begrippen in overdrachtelijke betekenis gebruikt.