Hoewel 2 Petrus net als 1 Petrus een brief genoemd wordt, heeft 2 Petrus niet de kenmerken van een persoonlijke brief. Weliswaar begint het boek met een begroeting, maar er worden geen specifieke geadresseerden genoemd en aan het slot staat geen persoonlijke mededeling of groet, maar een vermaning en een lofprijzing. Het geschrift behoort veel eerder tot het genre ‘testament’: de aankondiging van de spoedige dood van de schrijver, de voorspelling van toekomstige gebeurtenissen, en een aansporing tot de juiste levenswandel. In de Grieks-Romeinse tijd was dit genre in joodse en christelijke kring populair.

Het boek is in een verzorgde stijl geschreven; er worden relatief veel woorden gebruikt die elders in het Nieuwe Testament niet voorkomen.

Verdere info over de tweede brief van Petrus:

• Opbouw en inhoud van de brief»
• Auteur en datering»

De auteur herinnert zijn lezers aan hun roeping en aan wat hun in het geloof is geschonken. In hoofdstuk 2 volgt een scherpe uitval tegen dwaalleraren; deze polemiek vertoont grote overeenkomsten met de brief van Judas. In hoofdstuk 3 herinnert de schrijver de lezers aan de ernst van de belofte dat Jezus spoedig zal komen, en wil hij iedere twijfel hierover bij hen wegnemen.

Als schrijver van 2 Petrus wordt in de tekst de apostel Petrus genoemd. Toch menen veel uitleggers dat Petrus niet de auteur van het boek is. Het toeschrijven van een ‘testament’ aan een gezaghebbend persoon was niet ongebruikelijk. Het feit dat een verzameling van brieven van Paulus (3:15-16) genoemd wordt, lijkt erop te wijzen dat deze inmiddels enige autoriteit in de kerk hebben gekregen. Ook is er een duidelijke verwantschap tussen 2 Petrus en de brief van Judas, en vaak wordt aangenomen dat de schrijver van 2 Petrus de brief van Judas heeft gekend en gebruikt. Daarom betogen uitleggers wel dat de brief vrij laat zou zijn ontstaan, mogelijk pas in de eerste helft van de tweede eeuw.