Paulus schreef de eerste brief aan de gemeente in Korinte vanuit Efeze, vermoedelijk in het voorjaar van het jaar 55. Korinte was een welvarende Griekse havenstad en de hoofdstad van de Romeinse provincie Achaje. De inwoners van Korinte waren afkomstig uit verschillende delen van het Romeinse rijk; in de stad waren dan ook vele culturen en godsdiensten vertegenwoordigd. De gemeente die Paulus er rond het jaar 50 gesticht had, bestond voornamelijk uit christenen van niet-Joodse afkomst.

Verdere info over de eerste brief aan de Korintiërs:

• Aanleiding»
• Thema’s en kenmerken»
• Opbouw van de brief»

In 1 Korintiërs reageert Paulus op mondelinge berichten en op een brief die hem door de gemeente is toegestuurd. Er zijn na zijn vertrek verkondigers in Korinte gekomen die andere ideeën dan de zijne hebben verspreid, waardoor er binnen de gemeente verschillende groeperingen zijn ontstaan. In Korinte worden bepaalde ideeën die Paulus heeft verkondigd afgewezen, of ze worden verkeerd uitgelegd aan de hand van denkbeelden die gangbaar zijn in de Grieks-Romeinse populaire filosofie. De meningsverschillen betreffen vooral de wijze van leven die het christelijk geloof met zich meebrengt. Paulus wil de Korintiërs overtuigen van zijn visie en hen oproepen tot een levenswijze die bij christenen past.

Steeds terugkerende thema’s in de brief zijn de noodzaak tot eenheid in de christelijke gemeente en de onderlinge liefde van de gemeenteleden. Deze thema’s komen naar voren in een scala aan motieven, die Paulus behandelt naar aanleiding van de berichten uit Korinte. Omdat sommigen in de gemeente uitgaan van het idee dat de christelijke vrijheid betekent dat alles geoorloofd is, gaat Paulus op verschillende plaatsen in op de betekenis van vrijheid.

1 Korintiërs kan gekarakteriseerd worden als een retorische brief die veel lange zinnen en veel theologisch taalgebruik bevat. De toon is vaak persoonlijk en pastoraal.

In de brief zijn twee delen te onderscheiden: hoofdstuk 1-4, waarin Paulus vooral ingaat op het bestaan van verschillende groeperingen binnen de gemeente, en hoofdstuk 5-16, waarin hij allerhande onderwerpen behandelt. Zo gaat het in hoofdstuk 5-7 voornamelijk over seksuele ethiek, naar aanleiding van een geval van ontucht in de Korintische gemeente, en in 8:1-11:1 spreekt Paulus over de christelijke vrijheid, onder meer in verband met het eten van offervlees. In 11:2-14:40 staan allerlei aspecten van de christelijke samenkomst centraal, zoals de gezamenlijke maaltijd, het spreken in klanktaal, en de onderlinge liefde. In hoofdstuk 15 wordt gesproken over de opstanding van de doden. In hoofdstuk 16 sluit Paulus de brief af met een aantal mededelingen van praktische aard.