De schrijvers van de bijbelboeken waren gelovigen en ze wilden ook bij hun lezers geloof wekken. Daarom vertellen ze de verhalen niet op een neutrale toon, maar op zo’n manier dat het hun eigen geloofsbeleving weerspiegelt. De schrijvers van de bijbelboeken getuigen in hun werk van het geloof dat achter alle gebeurtenissen op aarde Gods wil en Gods handelen zichtbaar is. Voor de goede verstaander is de hand van God zichtbaar in iedere fase van de geschiedenis. Dát is de rode draad door de hele Bijbel. Dit betekent dat men de Bijbel niet in eerste instantie moet lezen als een geschiedenisboek maar als een geloofsgetuigenis. Natuurlijk kan men ten aanzien van de Bijbel als geloofsgetuigenis twee verschillende houdingen innemen. Men kan erin meegaan of zich ervan distantiëren. Maar of men de Bijbel nu leest als gelovige of als historisch of literair geïnteresseerde lezer, men doet er goed aan om het bijzondere karakter van de Bijbel onder ogen te zien.