Vanaf de 19e eeuw menen veel bijbelwetenschappers dat de boeken van de Pentateuch ontstaan zijn uit samenvoegingen van diverse, van oorsprong zelfstandige, schriftelijke bronnen. Wetenschappers probeerden deze bronnen bloot te leggen door de tekst van de boeken van de Pentateuch gedetailleerd te bestuderen. De meest bekende hypothese luidt, dat er binnen de boeken van de Pentateuch voornamelijk vier verschillende, oudere bronnen verwerkt zijn. De bronnen worden aangeduid als: de Jahwistische bron (J), de Elohistische bron (E), de Deuteronomistische bron (D) en de Priesterlijke bron (P).