De Codex Leningradensis (zie ook: Codex) is het oudst beschikbare manuscript dat alle 39 boeken van de Hebreeuwse Bijbel volledig bevat. De Codex Leningradensis dateert uit 1008 of 1009 n.Chr. Hij kwam via Abraham Firkovich, een joodse zakenman die in het Middenoosten oude joodse manuscripten aankocht terecht in de Russische nationale bibliotheek, de Saltykov-Sjchedrin bibliotheek in St. Petersburg. Toen St. Petersburg later tot Leningrad werd omgedoopt, kwam deze tekst bekend te staan als de Codex Leningradensis (‘de Codex van Leningrad’). Er gaapt een grote tijdskloof tussen deze tekst uit 1008/09 n.Chr. en de tijd van het ontstaan van het Oude Testament (ruim voor het begin van de jaartelling). De Codex van Leningrad is niet de enige codex van de Hebreeuwse Bijbel, er zijn er meer. Die zijn echter allemaal minder volledig of van latere datum dan die van Leningrad. De Hebreeuwse tekst zoals die geboden wordt door de Codex Leningradensis en door andere codices staat bekend als de Masoretische tekst.